Posts

ευτυχώς

Μου λείπεις και ας είσαι δίπλα μου, γιατί ξέρω όσο μακριά και αν είναι η στιγμή ότι θα φύγεις πάλι. Δεν ξέρω αν εγώ είμαι ονειροπόλος, μικρός και γεμάτος ρομαντικές ιδέες -  αλλά η καρδιά μου σε αγαπά πιο πολύ από όσα χωράει. Και πολλές φορές σκέφτομαι, πως ακουμπώ την υπερβολή, γιατί είμαι ένας απλός άνθρωπος -  με μικρά αισθήματα και μεγάλα όνειρα. Προσπαθείς να μάθεις  τις λέξεις να εκφράζεις με τρόπο. Ο κόσμος απαιτεί το τακτ, τους τρόπους, τη διακριτικότητα. Οι άνθρωποι που είναι κοντά σου  πρέπει να σε ξέρουν πολύ καλά, για να μη χρειάζεται να εκφράζεις τι νιώθεις. Τύποι και απαιτήσεις σε ένα κόσμο που σε αφήνει μόνο, γίνεσαι απόμακρος. Το μυστήριο είναι στη μόδα λένε, περίεργο που μαθαίνουμε λάθος πράγματα. Είσαι εκείνος ο άνθρωπος πραγματικά? Εγώ δεν ξέρω τις σωστές λέξεις, τα σωστά βλέμματα  γιατί ποτέ δεν τα ήθελα. Και τώρα από εσένα απαιτώ το καθετί, γιατί ξέρω πως καλύτερα ...

Feels like home

Something in your eyes, Makes me want to lose myself (2) In your arms. There's something in your voice, Makes my heart beat fast Hope this feeling lasts The rest of my life. If you knew how lonely my life has been And how long I've been so alone If you knew how I wanted someone to come along And change my life the way you've done. It feels like home to me (2) It feels like I'm all the way back where I come from It feels like home to me (2) Feels like I'm all the way back where I belong A window breaks down a long dark street And a siren wails in the night. But I'm alright 'cause I have you here with me And I can almost see through the dark there is light. If you knew how much this moment means to me And how long I've waited for your touch. If you knew how happy you are making me I never thought that I'd love anyone so much. It feels like home to me (2) It feels like I'm all the way back where I come from It feels like home to me (2) Feels like I...

περίεργη μέρα

και όμως είναι από εκείνες τις στιγμές που δε βλέπεις λύση σε τίποτα, και ξαφνικά όλα τα προβλήματα εμφανίζονται μαζί. και το πρόσωπό σου απλά μαυρίζει, αναρωτιέσαι πώς θα τα φτιάξω όλα αυτά? πότε έγιναν όλα έτσι και φόρτωσα τόσα λάθη μαζί? Ήταν κάποτε που είχες πει ότι τα λάθη σου είναι όλα δικά σου, και τα αγαπάς, παραδέξου όμως ότι αν μπορούσες, θα έκανες ό,τι περνάει από το χέρι σου για να εξαφανιστούν. αυτό που διαλύει τον κόσμο, διαλύει και εσένα. και το κουβαλάς τόσο καιρό, προσπαθείς  σιγά σιγά να το διορθώσεις και εκεί που έχει μικρύνει ξαφνικά σε ξαναδιαλύει. Και το πρόβλημα είναι ότι εσύ το αφήνεις, εσύ το επιλέγεις. μετά είναι οι άνθρωποι, και διαλέγεις περίεργα να φέρεσαι.  Να χάνεσαι, να αφήνεσαι, να ξεχνάς -  δεν ξεχνάς να αγαπήσεις, ξεχνάς να το δείξεις.  και οι άνθρωποι αυτό ζητάνε, να τους σέβεσαι και να τους αγαπάς. Εσύ τι κάνεις? Είναι και όσα αμελείς, ενώ ξέρεις τι να περιμένεις και αναρωτιέσαι γιατί κάνεις λάθη ...

#secrets

μυστικό: ουσιαστικό: πληροφορία που είναι γνωστή από ένα μόνο άτομο ή από μικρό κύκλο ατόμων, η οποία πρέπει να παραμείνει κρυφή Secret: noun: /ˈsiːkrɪt/ a valid but not commonly known or recognized method of achieving or maintaining something   lost 15 secrets before that, somewhere before history and reality Secret #16: if you miss then you call me, if you love me then you hold me Secret #17: σημασία δεν έχουν οι δείκτες του ρολογιού, αλλά πότε οι στιγμές μαζί σου τους κάνουν να σταματούν. Secret #18: Οι λέξεις που μας χωρίζουν, ίσως είναι χιλιάδες, αλλά οι στιγμές που μας ενώνουν αγγίζουν το άπειρο Secret #19: simplicity over everything Secret #20: ποτέ μη λες ποτέ, αλλά να θυμάσαι ότι το "για πάντα" είναι τώρα Secret #21: ποτέ δεν είπα μέχρι τώρα αντίο, ίσως γιατί μέσα της έχει το αν - και εγώ σε αποχαιρέτησα Secret #22: from you I have no secrets, because you hear before I speak & you fell me before I feel Secret #23: My heart skips ...

όταν δεν ξέρεις

σε έναν ουρανό γεμάτο φώτα συναντηθήκαμε πολλές φωνές, και αστέρια να πέφτουν αγγίζοντας το έδαφος βρόντοι και κρότοι και πάνω από όλα ευτυχία. θυμάμαι πολλές φορές η καρδιά μου να μην είναι στο έδαφος και κάθε μου κίνηση ακτινοβολούσε ευτυχία. Ήμουν δική του και ήμουν μοναδική και τα πράγματα έμοιαζαν παντοτινά και γεμάτα αγάπη.  και όμως τελικά τίποτα δεν είναι εκεί για πάντα - μόνο εγώ. Με είχες ακουμπήσει με τόσο ειλικρίνεια, είναι φορές που ξέρεις ότι κάποιος θα μείνει στη ζωή σου. Αλλά ο κόσμος μου ήταν μικρός -  κλεισμένος σε ένα δωμάτιο με χρωματιστούς τοίχους και πολλές ζωγραφιές. Εκείνες τις μέρες είχα σταματήσει σε ένα δωμάτιο - σου το είπα -  γεμάτο χρώματα, λέξεις, ζωγραφιές, μυρωδιές πρωτόγνωρες. Αλλά κανείς δεν έβλεπε την ομορφιά του πάρα εγώ και αυτός - και ίσως αυτό να ήταν που κατέστρεψε το δωμάτιο. Ό,τι δεν αναπνέει χαλάει, μαυρίζει - και έτσι οι μέρες άλλαξαν τον κόσμο μου - τα χρώματα σκούρυναν, οι ζωγραφιές έγιναν αλλιώτικες, οι...

μια φορά

είναι μια αλήθεια και αυτή, που αρνείσαι, νομίζω ότι όσες φορές είπες, ναι υπάρχει, κάτι πήγε λάθος. ξέρεις τι έχει γίνει σε μια ζωή που με έχει ακουμπήσει? και ο κόσμος κάθε φορά μου έλεγε ψάξε κ άλλο όλοι πάντα λένε ψάξε, σκάψε, υπόμεινε, αναζήτησε όταν θέλεις κάτι πάντα το αναζητάς. όσες φορές αγαπημένη μου το έκανες ίσως να μην ήταν σωστό γιατί ό,τι είναι σωστό γίνεται ίσως να μη χρειάζεται να ξέρεις γιατί ο κόσμος κινείται έτσι. κανείς μάλλον δεν ξέρει. και τώρα τι? ανοίγεις τα μάτια και κάτι έχει αλλάξει και λες "όχι" και όλα έγιναν εκείνα τα λίγα δευτερόλεπτα - που έκλεισες τα μάτια. έκλεισες τα μάτια και ο κόσμος ήταν γεμάτος ερωτήσεις φωνές το χάος ενός δεσμού που δεν έπρεπε να υπάρχει. και όταν σε κάθε σου κίνηση το σύμπαν σε προειδοποιούσε, και εσύ το αγνοούσες - φταις που πληγωθήκατε. εσείς το κάνατε. και τώρα τι? τα άνοιξες και ο κόσμος είναι ένα άλλο χρώμα. τόσο ίδιος πάλι, αλλά τόσο μοναδικός. και απορείς πάλι και με ρωτάς - αν μήπως απλά κρατιέσαι από ...

η παρεξηγημένη έννοια

ποτέ δε θα σου πω καλημέρα ούτε καλησπέρα, ούτε και καληνύχτα ποτέ δε θα σε αποχαιρετήσω,  δε θα σου πω γειά σου ή αντίο ποτέ δε θα σου πω "σ'αγαπώ", ίσως ποτέ και να μη σε κοιτάξω όπως περιμένεις ποτέ δε θα σου πω πόσο όμορφος είσαι, και ποτέ δε θα σε αγκαλιάσω με όλη μου την ψυχή ποτέ δε θα σου πω πόσο μου λείπεις, ούτε θα σε κοιτάξω όταν φεύγεις και ξέρω ότι θα σκεφτείς ποτέ μη λες ποτέ και νιώθω ότι θυμώνεις όλο κ πιο πολύ - με κάθε μου λέξη. Κάθε γραμμή σε κάνει να νιώθεις πιο μόνος και πιο χαμένος, αλλά ο κόσμος είναι γεμάτος ανατροπές και πόνο -  κάτι που εγώ δε νιώθω. Μη πληγώνεσαι από ανθρώπους που δεν έχουν αισθήματα, γιατί κανείς τους δε θα νιώσει τον πόνο σου, και είμαι ανάμεσα σε εκείνους που ποτέ δε θα καταλάβουν γιατί πονάς. δε θα σου ποτέ καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα ούτε θα σε χαιρετήσω γιατί τότε θα μου λείψεις ακόμα περισσότερο. ποτέ δε θα σου πω ότι σε αγαπώ,  αν η ανάσα μου δεν είναι δίπλα σου. ποτέ δε θα μάθε...